Richting Brugge en Gent
Op 4 september vertrokken Pauw en de andere mannen met dezelfde compagnie naar Brugge. Deze keer kregen ze genoeg eten mee, ook voor de paarden. Zodra ze weg waren, hoorden ze het gebulder van explosies. De Duitsers vernietigden alles achter zich, vooral de munitie. De geallieerden waren heel dichtbij! De Duitsers wilden niet dat hun wapens later door de Engelsen gebruikt zouden worden.De mannen hoorden dat de Tommies (Engelsen) al in Antwerpen waren. Ze merkten dat ze ingesloten raakten. Engelse vliegtuigen beschoten hen, en ze moesten schuilen. Ze begrepen dat een reis naar huis er voorlopig niet in zat.
De Duitsers deelden van alles uit, zelfs tabak: “omdat het anders toch voor de Tommies is.” ’s Nachts om twee uur kwamen ze in Brugge aan. Daar konden ze een uurtje slapen.
Maar al snel werden ze in paniek gewekt. De Tommies kwamen eraan, dus ze moesten weg. Voor het eerst wisten ze niet waar de reis naartoe ging. Toch moesten ze wachten. De paarden werden weer uitgespannen en de mannen gingen opnieuw slapen.
De volgende ochtend namen ze de tijd. Ze scheerden zich en rustten wat uit. Pas om vijf uur in de middag van 6 september vertrokken ze. Eén man bleef achter met een ziek paard. Met negen man trokken ze verder.
Rust kregen ze niet meer. Een paard werd ziek achtergelaten, wagens gingen stuk, ze werden vanuit de lucht beschoten en paarden braken los. Ondertussen ging de reis richting Gent. Was het de Duitsers dan niet duidelijk dat daar niets meer te doen viel?
De paarden waren uitgeput toen ze de volgende ochtend om negen uur aankwamen in Evergem bij Gent.
