Over bommen en preken
Op 23 september gingen vijf mannen naar Oostburg om het gewenste briefje te halen. Daar gebeurde iets vreselijks. Terwijl ze naast de wagen stonden te wachten, vielen er bommen. Eerst kropen ze onder de wagen. Toen het even stil werd, vluchtten ze naar binnen. Samen met de Duitsers zaten ze in spanning.De brandbommen vielen in de straat. Het huis naast hen werd volledig verwoest. Krijn Sanderse bleef buiten bij het paard. Wonder boven wonder werden ze allemaal gespaard. Het paard had alleen een beenwond.
Op zondag 27 september konden ze in Waterlandkerkje niet naar de kerk, want ook daar waren bommen gevallen. Maar meneer Vader verzorgde een dienst op de boerderij. Dat deed hij daarna nog vaak. In het dagboekje van Pauw staat dat regelmatig: op deze dag zelfs ’s morgens én ’s avonds. Samen zongen ze psalmen. Het was niet zoals thuis, maar zo werd het toch een echte zondag.